Gramatyka języka interlingua – opis zjawisk gramatycznych w języku interlingua.
Gramatyka interlingwy jest ekstraktem, najmniejszym wspólnym mianownikiem gramatyk języków kontrolnych, z których wywodzi się interlingua, uproszczonym zarazem przez odrzucenie między innymi rozbudowanej odmiany wyrazów. Nie jest więc językiem sztucznie utworzonym, lecz wyekstrahowanym z języków naturalnych. Rodzajnik Rodzajnikiem określonym jest le: le casa (dom) le casas (domy) le libro (książka) le libros (książki)
Przyimki a i de w połączeniu z rodzajnikiem określonym ulegają ściągnięciu: a + le = al de + le = del
Rodzajnikiem nieokreślonym jest un: un casa un libro
Rzeczownik Rodzaj Rzeczownik nie posiada rodzaju gramatycznego. Jedynie niektóre nazwy osób lub zwierząt mogą mieć końcówkę zależną od płci, -o lub -a: amico (przyjaciel) –> amica (przyjaciółka), cavallo (koń) –> cavalla (klacz). Czasami żeńskie rzeczowniki są tworzone za pomocą sufiksu -essa:
tigre (= tygrys) –> tigressa (= tygrysica), duce (= książę) –> duchessa (= księżna). Rzeczowniki żeńskie mogą też być utworzone bezpośrednio od czasowników za pomocą sufiksów -atrice i -itrice:
imperar –> imperatrice, consumer –> consumitrice.
Czasami w nieregularny sposób:
ager (= działać) –> actrice (= aktorka).