Był to prostokątny płat tkaniny koloru czerwonego o stosunku boków 3:5, z białym kołem z wpisaną w nie czarną swastyką. Początkowo oficjalny opis flagi nazistowskiej przewidywał umieszczenie białego koła ze swastyką pośrodku czerwonego pola. Jednak 20 grudnia 1933 roku wydano dekret umożliwiający stosowanie na morzu alternatywnej wersji flagi, z białym kołem ze swastyką, które nie było umiejscowione centralnie, lecz przesunięte nieznacznie w stronę drzewca. Była to decyzja o charakterze stricte praktycznym, mająca na celu zwiększenie widoczności emblematu (ponieważ gdy flaga powiewa intensywnie, zewnętrzna strona wydaje się krótsza niż ta przy drzewcu, przez co wyśrodkowane białe koło wydaje się bardziej zwrócone w stronę wiatru). Co więcej, podczas gdy lądowa flaga nazistowska miała po obu stronach prawoskrętną swastykę, flaga morska ukazywała na odwrocie lustrzane odbicie swastyki, co skutkowało tym, że z przodu (czyli na awersie) była swastyka prawoskrętna, a z tyłu (czyli na rewersie) – lewoskrętna. Nie wiadomo, kiedy dokładnie zmieniono rewers flagi ze swastyką na morzu, ale można przypuszczać, że zmiana ta została dokonana w ramach przepisów z 20 grudnia 1933 roku. W każdym razie motywy były podobne do tych, które skłoniły do przesunięcia białego koła ze swastyką bliżej drzewca: chodziło o poprawę estetyki (tzw.