Chociaż ustawy norymberskie formalnie nie zakazywały wprost wywieszania starej, czarno-biało-czerwonej flagi, to w praktyce jej wywieszanie stało się surowo karanym przestępstwem. Okólniki wydane przez ministra spraw wewnętrznych Wilhelma Fricka wyraźnie wskazywały, że flaga ze swastyką jest jedyną flagą narodową Niemiec i każdy, kto wywiesza inną flagę zamiast lub obok niej, stawia się poza nawiasem wspólnoty narodowej. Ówczesny przewodniczący Reichstagu, Hermann Göring, uzasadniał zniesienie czarno-biało-czerwonej flagi i zakaz używania jakiejkolwiek innej flagi poza flagą ze swastyką koniecznością „uniemożliwienia reakcjonistom zdegradowania flagi ze swastyką do rangi jedynie partyjnego proporczyka”Redetext in: Völkischer Beobachter Nr. 260 vom 17. September 1935.. Jego słowa sugerowały, że to sami naziści pozwolili na postrzeganie swastyki jako symbolu partyjnego, co w istocie było ukrytym przyznaniem, że przed 15 września 1935 roku flagą państwową III Rzeszy była flaga czarno-biało-czerwona.