Anton Pulanich (ur. 9 czerwca 1898 w Holíč, zm. 4 stycznia 1962 w Dunajskiej Stredie) – słowacki generał, uczestniczył w obydwu wojnach światowych, w tym w agresji słowackiej na Polskę.
Podczas I wojny światowej uczestniczył w walkach przeciw armii rosyjskiej i włoskiej jako żołnierz armii Austro-Węgier. Od 1919 żołnierz armii czechosłowackiej, w 1923 przydzielony do 41. pułku piechoty.
W czasie słowackiej agresja na Polskę w randze gen. II rangi, dowódca 1. Dywizji Piechoty „Jánošik” walczącej jako wojsko sojusznicze po stronie Niemiec. Dowodzone przez niego pułki współdziałały z niemieckim XVIII Korpusem Armijnym, walcząc m.in. na odcinku Jaworzyna, Czorsztyn, Knurów, Ustrzyk, Ochotnica, Jurgów, Niedzica. Po zakończeniu agresji na Polskę dowódca sił lotniczych Słowacji. Od roku 1941 dowódca słowackiej Armii Polowej. Od 12 lipca do 25 lipca 1941 dowódca słowackich wojsk ekspedycyjnych przeciwko Związkowi Radzieckiemu, następnie dowódca armii słowackiej z siedzibą w Bańskiej Bystrzycy.