Cesar Bresgen (Das Spiel vom Menschen, 1982) i Dieter Kaufmann (Bruder Bolesław, 1989).

Legenda o grobie króla Bolesława II Szczodrego Drugim opatem klasztoru był Teuzo, z którym związana jest legenda o polskim królu Bolesławie Szczodrym. Legenda głosi, że po zamordowaniu biskupa Stanisława polski król Bolesław II Szczodry żył w klasztorze Ossiach nierozpoznany jako „cichy pokutnik” i przyznał się opatow, że jest królem dopiero na łożu śmierci. Ta wersja z ucieczką do Karyntii pojawiła się wśród historyków polskich w XV wieku. Nie jest jasne czy Bolesław faktycznie mieszkał w Ossiach. Jego rzekomy grób znajduje się na północnej ścianie kościoła. Otwarcie grobu i dalsze prace wykopaliskowe w XIX i XX wieku nie były w stanie zapewnić tutaj żadnej jasności. Pomnik nagrobny od XVI wieku był obiektem kultu króla Bolesława, zwłaszcza wśród polskich pielgrzymów. W 1856 roku cesarz Franciszek Józef I złożył wieniec na domniemanym grobie. W 1905 roku Ziemia Koronna Galicji i Lodomerii podarowała kolegiacie witraże w emporach organowych. W 1945 r.