Za szczególne utrudnienie uważali zakaz nabywania ziemi przez Polaków, twierdząc przy tym, że ta konkretnie kara za powstanie styczniowe, spełniła już swe zadanie i nie ma sensu dłużej utrzymywać jej w mocy. Złagodzenie prawa karnego, przewidującego nawet za stosunkowo niewielkie przewinienia zsyłki i zamiana go na kary odbywane na miejscu, jak twierdza czy przymusowe roboty. Przestrzeganie zasady, że sądy gminne mają obowiązek rozpatrywać wnioski w takim języku, w jakim zostały one złożone, a więc również po polsku. Zatrudnianie na niższych stanowiskach urzędniczych, szczególnie na kolejach, ludzi prawomyślnych, bez względu na ich wyznanie. Ze strony Ugodowców był to akt nieśmiałej obrony tradycyjnie przez Polaków zajmowanych, jedynych stanowisk urzędniczych. Na więcej nie mogli sobie pozwolić. Przywrócenie na stacjach kolejowych napisów w języku polskim. Wprowadzenie samorządu. Stworzenie państwowej instytucji kredytowej dla polskich ziemian i chłopów. Umożliwienie również Polakom wdrażania w życie ustawy zezwalającej obywatelom na prywatne nauczanie w języku rosyjskim. Prośba ta miała na uwadze tych spośród mieszkańców ziem polskich zaboru rosyjskiego, którzy pragnęli z własnej inicjatywy organizować dzieciom chłopskim i służbie dworskiej szkołę podstawową.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ugodowcy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.