Zarówno egzystencja, jak i nieistnienie to skrajności. Czystość i nieczystość to również ekstrema. Takowoż, porzuciwszy wszelakie skrajności, Mędrzec nie spoczywa nawet (w ich) środku.
Współzależność Dwanaście ogniw współzależnego powstawania (sanskryt: pratītyasamutpāda) to sedno madhjamaki. Nagardżuna w „Fundamentalnych Wersach o Madhjamace” (sanskryt: Prajñanamamulamadhyamakakarika) objaśnia istotę współzależności: To co jest współzależnym powstawaniem, Jest wyjaśnione jako „pustość” (siunjata). Oto owo współzależne powstawanie, Jest w istocie Środkową Ścieżką.
Dowodzenie Nagardżuny o współzależności jest zwane „Królem wszystkich argumentów”. Zaprezentować je można następująco: Wszystko jest współzależne, w rozumieniu konwencjonalnym wszystkie zjawiska tworzą się i zanikają pod wpływem odpowiednich dla nich przyczyn i warunków, pomimo że na poziomie ostatecznego wglądu nie można w tych zjawiskach odnaleźć ich inherentnej, wrodzonej i niezależnej egzystencji, jednak, gdyż względnie wydają się one tak pojawiać i zanikać, nie ma dlatego również totalnej pustości, jako nicości.