Męczeństwo Albana było tradycyjnie datowane za Bedą na 304 rok, lecz współcześnie przypuszcza się, że prawdziwą datą jest raczej 22 czerwca 209, a więc za panowania Septymiusza Sewera. John Morris argumentował, że Beda błędnie zinterpretował jako przymiotnik („surowy”) i stąd łączył męczeństwo Albana z rządami Dioklecjana. Ponadto dr Morris wskazywał, że Dioklecjan rezydował głównie na Wschodzie, natomiast Septymiusz Sewer przebywał w latach 208–211 w Brytanii.

Kult świętego Po śmierci Albana jego popularność rozprzestrzeniła się na sąsiednie kraje – Francję i Niemcy. W VIII wieku powstał pierwszy spisany żywot świętego. Jego relikwie zaginęły w okresie reformacji. Obecnie kult świętego ogranicza się do Wysp Brytyjskich.

Nie należy mylić go z innym męczennikiem, kapłanem św. Albanem z Moguncji (Mainz, †406)Św. Alban z Moguncji Święci Pańscy.

Patronat Święty Alban jest patronem nawróconych, uciekinierów i torturowanych oraz miasta St Albans. Wysuwano także propozycje, aby był patronem Anglii zamiast św. Jerzego albo całej wyspy.

Obok św. Sergiusza z Radoneża, św. Alban jest patronem Bractwa świętych Albana i Sergiusza, powstałego na Wyspach Brytyjskich po rewolucji 1917 roku i promującego dialog prawosławno-anglikański.