Przez cały okres swego pobytu w stolicy Francji (20 lipca–17 sierpnia), jako swój adres podawał Hagę. W tym czasie nadzorował druk utworu, który ukazał się ostatecznie w Paryżu na przełomie sierpnia i września.
Tytuł i pseudonim Tytuł cyklu w zamierzeniu Krasińskiego stanowił polemikę z Kamieńskim. Utwór miał być świadectwem tego, że siłą żywotną Polski jest nadal szlachta i właśnie jej reprezentant jest najlepiej przygotowany, by zostać piewcą przyszłości. Aluzyjny charakter ma również pseudonim, pod którym Krasiński zdecydował się ogłosić Psalmy – Spirydion Prawdzicki. Imię nawiązuje z jednej strony do Irydiona, z drugiej do jednego z powieściowych arcydzieł George Sand pod tytułem Spirydion, wreszcie do łacińskiego spiro – być natchnionym. Nazwisko z kolei jest wyraźną parafrazą pseudonimu Kamieńskiego – Prawdoski.
O utworze Pierwsze trzy psalmy mają charakter historiozoficzny i religijny. Omawiają cnoty teologiczne w życiu współczesnego Krasińskiemu polskiego społeczeństwa. Polemizują z ideami rewolucyjnymi, analizują także ideały miłości i braterstwa, dążenia narodu polskiego (zarówno ludu jak i szlachty).