Po zakończeniu wojny przebywał w Poznaniu, gdzie został dwukrotnie aresztowany przez UB – w 1945 i 1949; współpracował ze szczecińskim tygodnikiem kulturalno-społecznym „Ziemia i Morze”, był dyrektorem Teatru Lalki i Aktora „Marcinek” w Poznaniu, uczył na UAM. Od 1964 mieszkał w Warszawie.

W roku 1974 otrzymał nagrodę marynistyczną im. M. Zaruskiego.

Odznaczony Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 18-6-5).

Publikacje 1944 – Dziedzictwo Piastów 1961 – Wyspiarze 1964 – Grzechy dobrych ludzi (zbiór opowiadań) 1966 – Okno dziwów 1967 – Tamta jesień (nagrodzony za nią w międzynarodowym konkursie literackim w Tokio) 1967 – Lądy nieuniknione 1969 – Wielkie wody 1969 – Powrót taty (sztuka teatralna) 1969 – Poeci i morze (antologia) 1970 – Czas stworzenia 1970 – Letni sztorm i inne opowiadania 1971 – Felix culpa 1972 – Wielki zgiełk (powieść satyryczna) 1973 – Kepi wojska francuskiego (wspomnienia z czasów szkolnych (w tym opowiadanie tytułowe), dziennik powstańczy i eseje o tematyce warszawskiej) 1975 – Zapiski psubrata 1976 – Jak liść 1977 – Tsunami 1988 – Smutne pół rycerzy żywych.