Pałac Brühla na Młocinach (Zespół pałacowo-parkowy Młociny) – zabytkowy pałac w Bielanach, w Warszawie, przy ul. Muzealnej 1.
Jedna z rezydencji Henryka von Brühla, a później jego syna Alojzego Fryderyka von Brühla, znajdująca się w dzielnicy
Historia Pałac został wzniesiony jako rezydencja podmiejska w latach 1752–1758 dla ministra Henryka von Brühla według projektu Johanna Friedricha Knöbla na wiślanej skarpie, otoczony ogrodem, nazywany też „Wilanowem Północy”. W pobliskim zwierzyńcu (wydzielonym obszarze leśnym) trzymano rozmaite dzikie zwierzęta: żubry, dziki, jelenie i daniele, zbudowano także bażantarnię (gdzie hodowany bażanty, później zaś trzymano sarny). Tam prawdopodobnie też powstały i funkcjonowały teatr leśny oraz obiekt zwany świątynią Diany.
W 1786 pałac został przebudowany przez Szymona Bogumiła Zuga dla Alojzego Fryderyka von Brühla. Obok pałacu (w latach ok. 1772–1784) wzniesiono oficyny pierwsze (nadal zachowane) i drugie oraz budynki użytkowe (zabudowania gospodarcze), W pobliżu zaś, głównie na skarpie nad Wisłą powstały też różne pawilony parkowe (orientalny, monopter, dwie wiejskie chaty, chata rybacka lub ermitaż) o funkcji ozdobnej i rekreacyjnej, przypuszczalnie wzniesione w latach 70. XVIII wieku także przez Zuga. Istniały one prawdopodobnie do ok. połowy XIX w.