To znacznie poprawiona wersja starego przekładu American Standard Version (oparta na językach oryginalnych), która obecnie jest alternatywą dla anglojęzycznych protestantów, nieakceptujących Revised Standard Version. Tłumacze mieli podejście wybitnie filologiczne, stąd np. takie opinie o tym przekładzie: „strong in Greek, weak in English” (mocny w grece, słaby w angielskim). Jest to charakterystyczną cechą tego przekładu – bardzo duża wierność językom oryginalnym, nawet kosztem czytelności tekstu angielskiego.
The Bible in Living English (1972)
Angielskojęzyczny przekład Biblii w tłumaczeniu Stevena T. Byingtona, który zakończył pracę w 1943 roku. Po śmierci tłumacza prawa do jego wydawania nabyło Towarzystwo Strażnica. Opublikowany przez Świadków Jehowy w 1972 r. Przekład charakteryzuje się tym, iż konsekwentnie oddaje imię Boże w formie Jehovah.
New International Version (NIV) (1978, rewizje 1984, 2002)
Nowy przekład z języków oryginalnych, który na początku lat 80. zdobył uznanie wśród protestantów na całym świecie. Drobne korekty w 1984 roku. Przekład dynamiczny współczesnym językiem angielskim, pozbawiony wad RSV.