W roku 1568 wydano Biblię biskupią (ang. Bishops' Bible), która była rewizją Wielkiej Biblii przygotowaną przez biskupów w celu ograniczenia popularności Biblii genewskiej, jednak okazała się od niej słabsza językowo. Po Wielkiej Biblii było to drugie wydanie autoryzowane. Biblia biskupia wraz z wcześniejszymi przekładami stanowiła podstawę dla późniejszych prac nad najbardziej popularnym przekładem angielskojęzycznym – Biblią króla Jakuba.
Prace nad pierwszym katolickim przekładem Biblii na język angielski rozpoczęły się w październiku 1578, kiedy to pięcioosobowy zespół z katolickiego Kolegium Angielskiego, stanowiącego część Uniwersytetu w Douay (z powodu rozwoju reformacji w Anglii okresowo przeniesionego do Rheims we Francji) rozpoczął pracę nad angielskim przekładem Wulgaty. Przekład ten był gotowy do publikacji po 4 latach, jednak w 1582 roku udało się wydać tylko Nowy Testament z powodu braku środków finansowych i ówczesnej sytuacji politycznej. Nowy Testament ukazał się następnie w latach 1600, 1621 oraz 1633, zaś dwa tomy ksiąg Starego Testamentu ukazały się najpierw pojedynczo – w latach 1609 i 1610, a łącznie w roku 1635.