Był również członkiem zarządu Towarzystwa "Nasz Dom" (zakład wychowawczy dla sierot).
Od 1927 był uczestnikiem poufnych narad elity sanacyjnej. Z ramienia PPS piastował mandat senatora I kadencji (1922–1927) i IV kadencji (1935–1938) z listy BBWR. W 1929 sprawował urząd komisarza Tarnopola. Z PPS wystąpił w 1931.
Na początku lat dwudziestych zaangażował się w działalność wolnomularską, przyjął imię zakonne Eustachy Przedpełski. W latach 1933–1935 był członkiem m.in. Wielkiego Trybunału Wielkiej Loży, a także poręczycielem przyjaźni Wielkiej Loży Bułgarii.
We wrześniu 1939 wraz z agendami państwowymi przedostał się na Wołyń. W obliczu agresji sowieckiej – prawdopodobnie 17 września 1939 – popełnił samobójstwo.
Odznaczenia Krzyż Niepodległości (1932) Złoty Krzyż Zasługi (1929) Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (1939) Krzyż Oficerski Orderu Gwiazdy Polarnej (1938)Sveriges statskalender / 1940. Bihang, s. 156
Zobacz też Instytut Wschodni w Warszawie
Przypisy