Główne Miasto (dawn. Miasto Katolickie, pot. Rynek) – formalnie niewyodrębniona część miasta Szydłowca, obejmująca historyczny zespół śródmiejski. Obejmuje obszar w kwartale ulic: Kąpielowa – 1 Maja – Kościuszki – Folwarczna, oparty o koryto strugi Korzeniówki (Korzeń). Pełni funkcje administracyjne, reprezentacyjne, handlowo-usługowe, turystyczne i mieszkalne.
Obszar graniczy od północy ze Skałką, od wschodu z Zapłotkami i os. Kolejowa, od południa z Podgórzem, a od zachodu ze Starą Wsią.
Historia W drugiej połowie XIV w., główna osada Szydłowca, dawna wieś służebna, przeludniła się. Dlatego w owym czasie wybudowano osadę targową, nadając jej nazwę Szydłowiec, zaś dawne osiedle otrzymało miano Starego Szydłowca (później Starej Wsi). Przy południowej pierzei placu targowego nowej osady (późniejszego rynku) powstawały spontanicznie zabudowania. Zapewne już pod koniec stulecia na jej tyłach wybudowano drewniany kościół św. Zygmunta. Najwcześniejsza wzmianka o kościele pochodzi z 1 stycznia 1401, gdzie został on wymieniony jako siedziba parafii, otrzymującej odpowiednie uposażenie majątkowe od właścicieli wsi. 8 lutego 1427 Szydłowiec został lokowany w obrębie dotychczasowej osady targowej jako miasto na prawie średzkim. Zostało ono zmienione w 1470 poprzez nadanie prawa magdeburskiego.