W pracy naukowej zajmował się historią historiografii, a w szczególności studiami nad osobą Józefa Szujskiego i krakowskiej szkoły historycznej. W ramach serii Klasycy Historiografii wydał opatrzone obszernym wstępem dzieło Józefa Szujskiego pt. O fałszywej historii jako mistrzyni fałszywej polityki. Prowadził także badania dotyczące dziejów polskiej myśli politycznej. W ramach specjalistycznego wydawnictwa (Dzieje polskiej myśli politycznej w czasach nowożytnych i najnowszych Cz. I, Łódź 1984) opublikował syntetyczną pracę dotyczącą polskiej myśli politycznej wśród pozytywistów, konserwatystów po powstaniu styczniowym, działaczy Hotelu Lambert i w ramach emigracyjnych obozów politycznych. Był również współautorem związanej z Łodzią publikacji z dziejów gospodarki, zatytułowanej Łódzkie Zakłady Graficzne 1912–1987 (Łódź 1987). Przygotował też do druku Pamiętnik Juliusza Walewskiego oraz opracował naukowo pracę Vladimira Dedijera Sarajewo 1914, wydaną w 1984 przez Wydawnictwo Łódzkie. Napisał i opracował łącznie ponad 50 publikacji i artykułów, w tym liczne zamieszczane na łamach „Nowych Książek” recenzje i omówienia.