EMD AEM-7 – amerykańska lokomotywa elektryczna używana w północno-wschodniej części USA (na liniach łączących Waszyngton z Bostonem). Budowana w latach 1978-1988 przez Electro-Motive Diesel. Podstawowe podzespoły tej lokomotywy są identyczne jak w szwedzkich lokomotywach ASEA Rc-4
Historia Problemy z zakupionymi w połowie lat 70. lokomotywami GE E60 sprawiły, że Amtrak zaczął poszukiwać innej lokomotywy mogącej zastąpić udane, ale przestarzałe lokomotywy PRR GG1. W 1977 zakupiono do testów francuską lokomotywę typu CC 21000 (otrzymała oznaczenie X996) i szwedzką ASEA Rc-4 (X995). Po próbach postanowiono zakupić lokomotywy Rc-4. Otrzymały one oznaczenie AEM-7. W 1977 roku zamówiono 30 lokomotyw, w 1980 następne 17.
Lokomotywy były montowane przez General Motors Electro-Motive Division. W USA produkowane były tylko pudła lokomotyw (przez firmę Budd Company), reszta podzespołów była importowana ze Szwecji. Pierwsza seryjna lokomotywa AEM-7 (numer 900) weszła do eksploatacji w 1979 roku. W latach 1980–1982 dostarczono pozostałe 46 lokomotyw AEM-7 przeznaczonych dla Amtrak (numery 901-946) co pozwoliło wycofać lokomotywy PRR GG1. W 1987 roku Amtrak zamówił dodatkowe 7 lokomotyw AEM-7.