Miguel Muñoz Mozún (ur. 19 stycznia 1922 w Madrycie, zm. 16 lipca 1990 tamże) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Hiszpanii w latach 1948–1955, trener piłkarski.
Kariera piłkarska Występował w wielu zespołach juniorskich z Madrytu – Escolapios, Buenavista, Pavón, Imperio FC i Girod. Później grał dla CD Logroñés, Racingu Santander i Celty Vigo. W 1948 razem z Pahiño pomógł temu klubowi w zajęciu czwartego miejsca w Primera División, strzelił także bramkę w wygranym finale Pucharze Króla przeciwko Sevilli. Po tym sezonie razem ze swoim kolegą został zakontraktowany przez działaczy Realu Madryt. Między 1948 a 1958 rozegrał 347 meczów w tym klubie. Siedmiokrotnie reprezentował Hiszpanię w międzynarodowych spotkaniach.
Kariera trenerska Najbardziej utytułowany trener piłkarski w tym kraju, przez większość kariery związany z Realem Madryt, z którym odniósł najwięcej sukcesów. Początkowo był trenerem rezerw Los Merengues – Plus Ultra CF – zanim w 1959 roku otrzymał posadę pierwszego szkoleniowca. Za jego kadencji Real Madryt dominował w Primera División, wygrywając ją dziewięciokrotnie. Dwa razy triumfował także w Pucharze Mistrzów.