Zmienność Wyróżniane są dwa podgatunki (w niektórych ujęciach więcej, np. w Europie zidentyfikowano 6 różnych cytotypów): A. trichomanes subsp. trichomanes – diploid (2n = 2x = 72); rośnie na skałach kwaśnych – na granitach, piaskowcach, bazaltach, bardzo rzadko na podłożu wapiennym; ma mniejsze zarodniki (27–32 µm); łuski na kłączu zwykle do 3,5 mm, odcinki liści mniejsze (długości od 2,5 do 7,5 mm), rzadziej rozmieszczone na osi liścia, zwykle półokrągłe; A. trichomanes subsp. quadrivalens D.E. Meyer – tetraploid (2n = 4x = 144); rośnie na skałach zasadowych – na wapieniach, dolomitach; ma większe zarodniki (37–43 µm); łuski na kłączu zwykle do 5 mm, odcinki liści większe (długości od 4 do 12 mm), gęściej rozmieszczone na osi liścia, zwykle podługowate.
Podgatunki mieszają się między sobą tworząc płonnego mieszańca Asplenium ×lusaticum D.E. Meyer.
Zastosowanie Ziele zanokcicy skalnej (Herba Adianthi rubri) zawiera rzadki aminokwas N-acetylornitynę. Było ono stosowane w jako środek wykrztuśny.
Przypisy
Kategoria:Zanokcicowate