Mimo pracy jako oblatywacz, Anochin w dalszym ciągu zajmował się szybownictwem, m.in. kierował sekcją szybownictwa radzieckiego aeroklubu DOSAAF. W 1951 został sędzią w zakresie szybownictwa. Prowadził też badania szybowców w locie. W 1955 został uhonorowany dyplomem Paula Tissandiera Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI).
Praca w oddziale kosmonautów W sierpniu 1962 z uwagi na stan zdrowia, Anochin zaprzestał pracy jako oblatywacz. Został jednak zastępcą naczelnika LII do spraw metodyki. W marcu 1964 został zwolniony do rezerwy i opuścił LII. Już od maja 1964 podjął jednak pracę w biurze konstrukcyjnym Korolowa, zajmującego się rakietami kosmicznymi. Został naczelnikiem wydziału metodycznego biura OKB-1 (późniejsze NPO Energia), kierując przygotowaniem kosmonautów. Sam przeszedł szkolenie kosmonauty i został wcielony do grupy kosmonautów, lecz po śmierci sprzyjającego mu Korolowa nie został wybrany do lotu w kosmos, a we wrześniu 1966 opuścił grupę kosmonautów. Od 1977 był zastępcą dowódcy oddziału kosmonautów i wiodącym inżynierem NPO Energia.