Zofia (duń. Sophie) (ur. 1139/1142, zm. 5 maja 1198) – księżniczka ruska, królowa duńska.

Nieznana jest dokładna data, ani miejsce jej urodzin. Jej filiacja budzi dyskusje w literaturze. Zdaniem części badaczy była córką Włodzimierza Wsiewołodowica, syna księcia nowogrodzkiego Wsiewołoda Mścisławicza i Ryksy Bolesławówny z dynastii Piastów. Według innych była córką , księcia mińskiego.

23 października 1157 w Viborgu wyszła za mąż za króla Danii Waldemara I. Nie stroniła od czynnego udziału w polityce. Zapisała się także tym, że w Kalundborgu wystawiła jedyny w średniowiecznej Skandynawii zbudowany w stylu bizantyjskim.

Po śmierci Waldemara (1182) wyszła za mąż za Ludwika III, landgrafa Turyngii, ale wkrótce została oddalona i powróciła do Danii, gdzie zmarła. Została pochowana obok pierwszego męża, Waldemara I, w .

Rodzina left|150px|thumb|Kościół św. Benedykta w Ringsted, gdzie znajduje się grób królowej Zofii Para królewska doczekała się ośmiorga dzieci: Zofii, Kanuta VI (ur. 1163, zm. 1202) – króla Danii, Małgorzaty, NN córki, która została zakonnicą w Roskilde, Waldemara II (ur. 1170, zm. 28 marca 1241) – króla Danii, Rychezy (zm. 1220) – żony króla Szwecji Eryka X, Ingeborgi (ur. ok. 1175, zm. 29 lipca 1236) – żony króla Francji Filipa II Augusta, Heleny.

Genealogia