Wojna Franków z Burgundami 523-524 - konflikt zbrojny spowodowany sporami w obrębie dynastii władców Burgundii oraz ingerencją Franków w zaistniały konflikt.
W roku 523 król Burgundii Zygmunt pod wpływem swojej drugiej żony Todegardy nakazał zabić swojego syna z pierwszego małżeństwa Sigeryka, którego oskarżył o bunt. Oskarżenie to okazało się jednak nieprawdziwe, a sam król udał się na pokutę do klasztoru w AgaunumŚwięty Zygmunt, król i męczennik.
W zaistniałej sytuacji synowie króla Franków Chlodwiga I: Chlodomer, Childebert I i Chlotar I (Lotar), pod pretekstem restytucji dóbr ich matki, a zarazem krewnej Zygmunta św. Klotyldy, które król Burgundii miał jakoby niesłusznie przywłaszczyć, wypowiedzieli mu wojnę. W tej sytuacji Zygmunt opuścił klasztor i podjął walkę, która jednak zakończyła się dla niego katastrofą: na skutek buntu, który podnieśli przeciw niemu jego ariańscy poddani, oburzeni na niego za gorliwe popieranie katolicyzmu, został pokonany zbrojnie i zmuszony do ucieczki wraz z żoną i synami Gisiladem i GundobademŻywot świętego Zygmunta, króla i męczennika.