I-320 (ros. И-320), "samolot R" – radziecki odrzutowy myśliwiec przechwytujący, skonstruowany w 1949 w biurze konstrukcyjnym MiG, który pozostał w stadium prototypu.
Historia W marcu 1947 Rada Ministrów ZSRR zleciła trzem biurom konstrukcyjnym, w tym Mikojana i Gurewicza (MiG) zaprojektowanie dwumiejscowego myśliwca przechwytującego wyposażonego w hermetyzowaną kabinę i stację radiolokacyjną. W celu zapewnienia odpowiednich osiągów, konstruktorzy zdecydowali użyć do napędu dwóch silników RD-45F (radziecka kopia Rolls-Royce Nene). Z powodu dużej średnicy silników ze sprężarką odśrodkową, uniemożliwiającej umieszczenie ich pod skrzydłami lub w kadłubie obok siebie, zdecydowano umieścić je w kadłubie jeden za drugim, W efekcie powstały trzy podobne samoloty: I-320 biura MiG, Su-15 Suchoja i „200” Ławoczkina. I-320 miał, podobnie jak Su-15, silniki w dwóch poziomach, z dyszą przedniego silnika pod środkową częścią kadłuba i wyraźnym uskokiem kadłuba (w układzie redanowym). Ogólna sylwetka, umieszczenie kabiny załogi nad dyszą przedniego silnika i okrągły przekrój kadłuba, stwarzały z kolei podobieństwo do Ła-200.