W czasie I wojny światowej prowadził zagraniczne biuro litewskiej socjaldemokracji w Krakowie i Szkocji (1914–1916). Podczas pobytu w Krakowie zapoznał się bliżej z Włodzimierzem Leninem. W maju 1917 roku wstąpił do Rosyjskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej (bolszewików), stanął na czele litewskiej mutacji „Prawdy” („Tiesa”).
Od grudnia 1917 roku pracował w Ludowym Komisariacie ds. Narodowości, gdzie objął kierownictwo nad departamentem litewskim. Aktywnie włączył się w przygotowywanie podwalin pod radziecką Litwę. Od 27 lutego do 4 lipca 1919 roku sprawował funkcję szefa Rady Komisarzy Ludowych Białorusko-Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (Lit-Biełu).
Po 1921 roku przebywał w Moskwie, działając w Kominternie. Po aneksji Litwy do ZSRR w 1940 i 1945 roku otoczony kultem: w 1955 roku jego imieniem nazwano Uniwersytet Wileński, a miasto Mariampol do 1989 roku nosiło nazwę Kapsukas.
Bibliografia Biografia (ros.)
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego RKP(b) i WKP(b) Kategoria:Działacze Międzynarodówki Komunistycznej Kategoria:Osoby uwiecznione nazwami miejscowości Kategoria:Politycy Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej (1896) Kategoria:Politycy Komunistycznej Partii Litwy Kategoria:Premierzy Litwy Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1935