1 września Niemcy rozpoczęły zbrojną agresję przeciwko Polsce. Tego dnia Warszawa została po raz pierwszy zaatakowana przez Luftwaffe. Celem niemieckich lotników było lotnisko na Okęciu oraz osiedla mieszkaniowe na Kole, Rakowcu, Sielcach, Czerniakowie i Grochowie. Odnotowano pierwsze ofiary śmiertelne. Naloty lotnicze nastąpiły także w kolejnych dniach. Niemniej życie w mieście toczyło się początkowo normalnym trybem, a morale ludności cywilnej utrzymywało się na wysokim poziomie. Czynne były zakłady przemysłowe, biura i sklepy, a komunikacja miejska funkcjonowała bez większych zakłóceń. Działały również kina, teatry i lokale rozrywkowe. Charakterystycznym elementem krajobrazu miasta były szyby w oknach, które były wzmacniane naklejanymi białymi paskami papieru (sprzedawanymi w punktach OPL).
W nocy z 1 na 2 września, ze względu na zagrożenie nalotami, prezydent Ignacy Mościcki wyjechał z Warszawy do dworku w majątku Błota koło Falenicy.