Jednakże jego antysemickie i rasistowskie poglądy szybko doprowadziły do konfliktu z ks. Tiso. Najbliższym sojusznikiem Tuki w rządzie był minister spraw wewnętrznych, Alexander Mach. W rezultacie w HSĽS powstała dwuwładza; z jednej strony rządziło umiarkowane stronnictwo skupione wokół ks. Tiso, a z drugiej – radykałowie ze wsparciem Niemiec, którzy mieli zapewnioną możliwość realizacji części swoich haseł. Ponieważ jednak Niemcy zrozumieli, że nie uda im się całkowicie „znazyfikować” Słowacji, Tuka od 1942 znajdował się w coraz większej politycznej izolacji. Ostatecznie 5 sierpnia 1944 został zdymisjonowany.
Po zajęciu Czechosłowacji przez wojska komunistyczne Tuka został aresztowany i osadzony w więzieniu. Skazano go na karę śmierci, którą wykonano 20 sierpnia 1946 w bratysławskim więzieniu. Wyrok został wykonany pomimo tego, iż Tuka był w tamtym czasie częściowo sparaliżowany.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Czechosłowacji Kategoria:Premierzy Słowacji Kategoria:Słowaccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Słowacja podczas II wojny światowej Kategoria:Straceni szefowie rządów Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1946