Pierwszym w historii zawodowym mistrzem Paragwaju został klub Cerro Porteño, natomiast pierwszym w historii zawodowym wicemistrzem Paragwaju – klub Club Sol de América.
Mistrzostwa rozegrano systemem każdy z każdym po jednym meczu. Najlepszy w tabeli klub został mistrzem Paragwaju.
Z ligi nikt nie spadł i nikt do niej nie awansował.
Klub CALT (skrót od Compańia Americana de Luz y Tracción) zmuszony został po zakończeniu sezonu do zmiany nazwy w związku z zakazem reklamowania prywatnych firm. CALT od następnego sezonu znany był pod nazwą Atlético Corrales. Ponadto do rozgrywek w następnym sezonie dopuszczono klub Sportivo Luqueño, co zwiększyło ligę z 10 do 11 klubów.
Primera División Liga Paragwajska decyzją z dnia 7 lipca 1935 roku wykluczyła ze swych rozgrywek wszystkie kluby, które posiadały stadiony poza granicami miasta Asunción. Z tego powodu w rozgrywkach nie wzięły udziału następujące kluby (poprzednio pierwszoligowe): Presidente Alvear Asunción, Sportivo Luqueño, CALT Asunción, Universo Asunción i General Caballero Asunción.