thumb| Wizerunek Bejlerbeja Ejaletu Bośni (1657)
Bejlerbej, (także beglerbeg, beglerbej, , ) – nadawany przez sułtana tytuł oraz stanowisko namiestnika prownicji Imperium Osmańskiego odpowiedzialnego za utrzymanie porządku, wymierzanie sprawiedliwości oraz rozdzielanie lenn w danej prowincji. W trakcie wojny odpowiedzialny był za zebranie i dowodzenie oddziału na bazie lenników, którzy służyli w armii sułtana. Stanowisko bejlerbeja było najbardziej prestiżowym i dochodowym wśród prowincjonalnych urzędów Imperium.
Historia We wczesnych źródłach osmańskich brak informacji o tym tytule. Kronika z końca XV wieku sugeruje że w XIV wieku tytuł ten oznaczał dowódcę wojskowego. Prawdopodobnie do około roku 1400 bejlerbej zaczął oznaczać 'głównego namiestnika prowincji' jednak nie było to zastąpienie poprzedniego znaczenia tylko jego rozszerzenie, nadrzędnym zadaniem namiestnika było nadal dowodzenie lennikami którzy w zamian za lenno mieli stawić się pod jego sztandarem.