thumb|upright=1.1|Mapa batymetryczna Oceanu Atlantyckiego Ocean Atlantycki (Atlantyk) – drugi pod względem wielkości ocean na Ziemi pokrywający około jednej piątej jej powierzchni.
Nazwa Nazwa wywodzi się z mitologii greckiej i oznacza „Morze Atlasa”. Najstarsza znana nazwa pochodzi z Dziejów Herodota z około 450 roku p.n.e. (Hdt. 1.202.4): Atlantis thalassa (). Nim Europejczycy odkryli inne oceany, termin ocean był synonimem wszystkich wód na zachód od Cieśniny Gibraltarskiej. Grecy uważali, że ocean to gigantyczna rzeka, która opływa świat.
Hezjod w eposie Prace i dni napisał, że „Ojciec Zeus utworzył, na krańcach zamieszkałego świata, gdzie nie docierają ludzie i nie mieszkają bogowie nieśmiertelni, otoczone pełnym głębokich wirów oceanem Wyspy Błogosławione, gdzie życie toczy się bez mozołu i smutku”.
W średniowieczu żeglarze portugalscy i hiszpańscy nazywali go Morzem Ciemności (). Podobnie nazywali go również Arabowie i Berberowie. Wszyscy oni bali się zapuszczać daleko od brzegu, miał on bowiem sięgać krańców świata.
Oficjalna nazwa polska, zatwierdzona przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych, brzmi Ocean Atlantycki.