Teoria realnego cyklu koniunkturalnego (RBC) – klasa modeli makroekonomicznych, w których fluktuacje w gospodarce mają charakter realny, a nie nominalny. Stanowi stochastyczne rozwinięcie neoklasycznego modelu wzrostu. Jej twórcami są nobliści Finn E. Kydland i Edward C. Prescott. Fluktuacje w modelu są wynikiem stochastycznych i egzogenicznych szoków, np. technologicznych. Teoria realnego cyklu koniunkturalnego zalicza się do ekonomii głównego nurtu. Bazuje na teorii równowagi ogólnej i jest historycznie pierwszym dynamicznym, stochastycznym modelem równowagi ogólnej (DSGE).
Struktura modelu Model rozwiązywany jest w czasie dyskretnym, numerowanym indeksem , dla nieskończonego horyzontu czasowego. Nie istnieje rozwiązanie analityczne ogólnej postaci modelu.
Problem gospodarstwa domowego
pod warunkami:
(ograniczenie budżetowe),
dane,
gdzie - parametr preferencji czasowej, - stopa amortyzacji kapitału, - funkcja użyteczności, - konsumpcja, - świadczona praca, - zainstalowany kapitał, - realna stopa zwrotu z kapitału, - realna płaca.
Reprezentatywne gospodarstwo domowe maksymalizuje swoją zdyskontowaną użyteczność, dostosowując poziom kapitału, świadczonej pracy oraz konsumpcji przy zadanych cenach oraz .
Problem firmy ,
pod warunkiem:
,