Eustachy Daszkiewicz herbu Leliwa III, właściwie Ostafij Daszkiewicz (ur. około 1455, zm. 1535 w Owruczu) – polski szlachcic, hetman kozaków zaporoskich, starosta kaniowski, krzyczewski i czerkaski.

Życiorys Pochodził z zamożnej rodziny bojarskiej. W czasie wojny litewsko-moskiewskiej (1500–1503) jako wojewoda króla Polski Aleksandra Jagiellończyka, wraz z księciem Michałem Izasławskim poniósł 4 listopada 1501 roku klęskę w bitwie pod Mścisławiem. Oskarżony o nadużycia finansowe, schronił się w Wielkim Księstwie Moskiewskim. W 1505 roku powrócił do kraju i oczyścił się z zarzutów na Sejmie litewskim w Brześciu. W czasie wojny litewsko-moskiewskiej (1507–1508) dostał się do moskiewskiej niewoli. Wysłany przez Rosjan na pomoc powstańcom białoruskim Michała Glińskiego. Król Zygmunt I Stary przywrócił go do łask.

W czasie wojny litewsko-moskiewskiej (1512–1522), w czerwcu 1513 roku, wraz z namiestnikiem kijowskim Jerzym Radziwiłłem spustoszył Siewierszczyznę i rozbił 6-tysięczną armię moskiewską. W 1515 roku wraz z Andrzejem Niemirowiczem ponowił uderzenie na ziemie siewierskie. W 1518 roku rozbił oddział Tatarów krymskich, który wtargnął na Wołyń. W lipcu 1521 roku wyprawił się wraz z Tatarami krymskimi chana Mehmeda I Gireja na Moskwę.