Franciszek Zachara (ur. 10 grudnia 1898 w Tarnowie, zm. 2 lutego 1966 w Tallahassee na Florydzie) – polsko-amerykański pianista i kompozytor.
Życiorys Urodził się w Tarnowie (rodzice: Ludwig i Maria z domu Kapłańska). Po ukończeniu Państwowego Gimnazjum w Warszawie studiował w Saratowie (Rosja), gdzie w roku 1919 otrzymał dyplom ukończenia tamtejszego Konserwatorium. W latach 1919–1921 studiował fortepian u prof. Alexandra Dubassoffa w Konserwatorium Petersburskim.
W latach 1922–1928 pracował jako profesor fortepianu w Śląskim Konserwatorium w Katowicach. W tym czasie prowadził również szeroko zakrojoną działalność koncertową w Polsce, Niemczech, Austrii, Francji oraz Ameryce.
Franciszek Zachara zadebiutował w USA 18 listopada 1928 roku w Town Hall w Nowym Jorku. Na program recitalu składały się utwory J.S. Bacha, Beethovena, Chopina, Mozarta, Scarlattiego-Tausiga, Skriabina, Debussy’ego, Liszta, oraz "Humoreska" własnej kompozycji. Recital został entuzjastycznie przyjęty przez publiczność i amerykańską prasę: The New York Times, The New York Sun i The New York Herald-Tribune. Koncert ten zapoczątkował długie tournè po Stanach Zjednoczonych. W tym czasie Franciszek Zachara objął stanowisko profesora fortepianu na Uniwersytecie w Brenau (w latach 30. i 40.