Wkrótce potem Jones wybrał się na koncert do ratusza w Cheltenham, gdzie w części bluesowej koncertu grał jeden z pierwszych brytyjskich bluesmanów – Alexis Korner. Jones szybko nawiązał kontakt z Kornerem, kupił sobie gitarę elektryczną marki Harmony Stratotone z jedną przystawką (jako wzmacniacza używał przerobionego magnetofonu) i cały czas ćwiczył granie na gitarze techniką slide, słuchając każdej dostępnej płyty Elmore’a Jamesa, Roberta Johnsona i Howlin’a Wolfa. Od tego zdarzenia zaczął często jeździć do Londynu, gdzie w krótkim czasie dobrze poznał wąskie środowisko bluesowe. W styczniu 1962 zaprzyjaźnił się z Paulem Pondem, który mieszkał w Oxfordzie. Pond prowadził w tym czasie grupę bluesową Thunder Odin’s Big Secret i namówił Jonesa, aby ten dołączył do jego zespołu. Niedługo później Pond zmienił nazwisko na Paul Jones i dołączył do grupy Manfred Mann, z którą zyskał światową sławę.