W okresie MSA technika lewaluaska dominuje w procesie produkcji narzędzi, obok niej poświadczone jest występowanie technologii wiórowej. Na pozostałych terenach afrykańskich w okresie trwania MSA poświadczona jest kontynuacja wzorców znanych z tradycji aszelskiej, jednak przy znacznym ich udoskonaleniu, co poświadcza obecność bifacjalnie retuszowanych ostrzy znanych jako ostrza liściowate, które wyparły masywne pięściaki. Tradycja aszelska na terenie Afryki przetrwała do ok. 200 tys. lat temu, zaś lokalnie mogła przetrwać do ok. 60 tys. lat temu (stanowisko Kalambo Falls na pograniczu Tanzanii i Zambii).
Klasyfikacja technologiczna Na terenie Afryki w okresie trwania MSA poświadczona jest obecność 5 technologii obróbki narzędzi kamiennych: Facja Pietersburg – nazwa tej facji technologicznej pochodzi od stanowiska Pietersburg (północne terytoria RPA). Trwanie tej facji na terenie Afryki wyznaczają daty od 118 do 60 tys. lat temu. Inwentarze tej facji charakteryzuje się rozwiniętą technologią odłupkowo-wiórową z przygotowanymi rdzeniami lewaluaskimi, z których produkowano odłupki o wcześniej zamierzonych kształtach. Odłupki te przeważnie w swej formie były wydłużone. Z odłupków tych wykonywano retuszowane ostrza bądź zgrzebła. Facja ta znana jest głównie z terenów RPA, m.in.