thumb|300px|Winieta pisma Вістник Союза визволення України, wydawanego w Wiedniu Związek Wyzwolenia Ukrainy, ukr. Союз визволення України (SWU) – ukraińska organizacja polityczna, utworzona 4 sierpnia 1914 we Lwowie przez politycznych emigrantów ukraińskich z terenów Imperium Rosyjskiego.

Większość członków ZWU stanowili naddnieprzańscy socjaliści, którzy schronili się w Galicji wskutek stołypinowskich represji. Początkowo organizacji przewodniczyli Dmytro Doncow i Mykoła Zalizniak.

Działalnością ZWU kierowało prezydium w składzie: Ołeksandr Skoropys-Jołtuchowskyj, Wołodymyr Doroszenko, Andrij Żuk, Marijan Mełenewśkyj, którym pomagali galicyjscy i bukowińscy działacze różnych organizacji: Stepan Smal-Stocki, Roman Smal-Stocki, Wasyl Simowycz, Mychajło Wozniak, Bohdan Łepki, Mychajło Łozynśkyj, Łew Hankewycz, Mykoła Hankewycz, Iwan Krypjakewycz, Stepan Rudnycki i inni. Centrum działania ZWU był początkowo przez krótki czas Lwów, a od końca sierpnia 1914, w związku z rosyjską ofensywą w Galicji, Wiedeń.

Do 1915 roku działalność Związku Wyzwolenia Ukrainy była finansowana przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Austro-Węgier, od 1915 przez MSZ Cesarstwa NiemieckiegoR. Szust, Tradycje i doświadczenia stosunków ukraińsko-niemieckich (do początku XX wieku), [w:] Polska-Niemcy-Ukraina w Europie, Rzeszów 1996, s.