Synod w Jamni (Jawne, Jabne) – synod rabinów, który miał mieć miejsce około 90/95 roku n.e. w Jawne (w okolicach dzisiejszego Tel Awiwu) – głównym ośrodku badań halachicznych, gdzie też powstała pierwotna redakcja miszny.
Synod miał być konferencją rabinów, na której najprawdopodobniej ustalono pierwszy raz oficjalnie kanon Pism Starego Przymierza, czyli (Tanach). Główną decyzją o kanoniczności ksiąg które zaliczono do Tanach zostało przyjęte określenie przez rabinów zakończenia się objawiania proroctw i proroków około roku 400 p.n.e., w związku z czym powstałe w późniejszym czasie pisma nie zostały włączone w skład kanonu świętych ksiąg judaizmu.
Krytyka historyczna
Według stanowiska krytycznego Synod w Jawne ma być „wyłącznie koncepcją historyczną”, którą jako pierwszy opisał w 1871 roku, niemiecki uczony pochodzenia żydowskiego, Heinrich Graetz (w książce: Kohelet oder der Salomonische Prediger, Lipsk 1871;