A-7 – radziecki lekki szybowiec transportowy z okresu II wojny światowej, zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Antonowa.
Historia Po ataku Niemiec na ZSRR radzieckie dowództwo dostrzegło konieczność posiadania szybowców transportowych dla planowanych operacji desantowych. Zadanie skonstruowania lekkiego szybowca transportowego powierzono m.in. biuru konstrukcyjnemu Antonowa. Projekt szybowca, wywodzący się jeszcze z 1939 roku, oznaczony początkowo RF-8 (Rot Front-8), stanowił w zasadzie powiększenie konstrukcji szybowca sportowego RF-7. Odznaczał się wśród szybowców transportowych czystą, aerodynamiczną sylwetką i wysoką doskonałością.
Na skutek wyników prób zwiększono ładowność, z 5 do 7 żołnierzy (łącznie z pilotem). Szybowiec okazał się udany i skierowano go do produkcji seryjnej, trwającej od 1942, pod oznaczeniem A-7 (pochodzącym od ilości przewożonych żołnierzy). Zbudowano podczas wojny ok. 400 szybowców A-7.
Na przełomie 1942 i 1943 przetestowano unikatowy wariant szybowca – latającej cysterny, wyposażonego w zbiorniki paliwa pojemności 1000 l. Szybowiec taki był holowany przez bombowiec DB-3, któremu przekazywał paliwo w locie. Rozwiązanie to nie weszło do produkcji.