thumb|Ruiny zamku Lucyn (łot. Ludza, niem. Ludsen, est. Lutsi, biał. Люцын, ros. Люцин /do 1920/, obecnie Лудза) – miasto na Łotwie w historycznej Łatgalii, nad Jeziorem Lucyńskim (dawniej zwanym też jez. Łuża). Stolica novadsu Lucyn. Znajdują się tu ruiny zamku krzyżackiego wzniesionego w XIV wiekuWedług encyklopedii Orgelbranda w 1339, a według Słownika geograficznego Król. Pol. – w 1399..

W mieście jest stacja kolejowa Lucyn.

Historia Miejscowość wzmiankowana w 1177, prawa miejskie otrzymała w roku 1777. Od 1582 roku do I rozbioru Polski miasto znajdowało się na obszarze Województwa wendeńskiego później inflanckiego I Rzeczypospolitej. W 1772 roku w mieście żyło 195 mieszkańców (w większości katolików oraz nie więcej jak 32 żydów)Przegląd Powszechny, Nr 1, rok 1884, s. 34.. W 1864 roku miasto liczyło blisko 3530 mieszkańców, w tym 1200 katolików, 37 protestantów, 54 raskolników, 416 prawosławnych (głównie żołnierze i urzędnicy rosyjscy) oraz 1778 żydów. W 1880 roku spis ludności wykazał 5258 mieszkańców i 750 domów. Pod koniec XIX wieku miasto administracyjnie należało do guberni witebskiej i w 1897 roku liczyło 3919 mieszkańców (jednak według spisu ludności z 1881 r.