a wspomniany wiersz wygrał konkurs Głosu Literackiego. Część wierszy poetka opublikowała w tomie Miasto w 1929 roku. Publikowała m.in. w Głosie Literackim i Wiadomościach Literackich. Była także członkiem Sekcji Marynistycznej Towarzystwa Literatów i Dziennika­rzy. Wpływy Kościoła i skrajnej prawicy katolickiej były jednakże w ówczesnej Polsce na tyle duże, że wiele gazet i wydawnictw coraz częściej odmawiało druku wierszy Rydzewskiej.

W 1937 roku wydała marynistyczną powieść Akwamaryna, ukazującą problemy polskich kobiet i Kaszubów przez pryzmat losów głównej bohaterki – Weroniki; fabułę książki wieńczy budowa Gdyni.

Jej mężem był Gruzin Asłan Baytugan; od 1944 roku przebywał on w Wielkiej Brytanii, zaś samo małżeństwo zakończyło się rozwodem.

Podczas wojny mieszkała w Warszawie, jesienią 1944 uwięziona, uciekła z transportu i do końca wojny mieszkała w Koninie. Później wielokrotnie zmieniała miejsca pobytu. Między innymi podjęła pracę w kopalni węgla w Białym Kamieniu, co znalazło odzwierciedlenie w powieści Ludzie z węgla. W 1953 roku osiadła w Szczecinie. Zamieszkała w willi przy ul. Pogodnej 34 (Głębokie)maps.google.com, w której wcześniej mieszkał Jerzy Andrzejewski. Była prezesem szczecińskiego oddziału Związku Literatów Polskich w latach 1954-55 oraz 1955-56.