Dach dwuspadowy kościoła i dachy transeptu kryte dachówką.
Ołtarz główny przestrzenny; mensa z balustradą z bramkami, wysunięta do połowy prezbiterium, za niedawny chór zakonny ze stallami, retabulum przy ścianie szczytowej prezbiterium. Mensa i falista balustrada na której cztery rzeźby: dwóch świętych królów i świętych Katarzyny i Barbary, rokokowe 3 ćw. XVIII w.; retabulum barokowe, architektoniczne, przerobione, z ornamentami z 2 ćw. XVIII w.; w zwieńczeniu rzeźba Boga Ojca z tegoż czasu i krucyfiks z ok. poł. XVII w., otoczony złoconą kutą kratą z 1 poł. XVIII w.; w polu środkowym obraz Adoracji Imienia Jezus przez świętych i dostojników duchownych oraz świeckich, wśród których król Jan Kazimierz i zapewne Jan Leopold Opaliński, kasztelan nakielski, z ok. 1662 roku.
Dwa ołtarze boczne przy łuku tęczowym, barokowe z 2 ćw. XVIII w., z ornamentami akantu i rozet; w lewym rzeźby dwóch świętych zakonników i obraz Anny Samotrzeć ze św. Józefem i Joachimem, z ok. poł. XVII w.; w prawym rzeźby św. Józefa i nieznanego świętego, oraz obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, przemalowany.