Walka o dziedzictwo Po śmierci ojca Maria pozostała w Gandawie, nadaremnie wzywając do pomocy stany i miasta niderlandzkie. Zażądano od niej najpierw odprawienia znienawidzonych francuskich ministrów, a dwóch spośród nich, Hugoneta i d'Himbercourta, wysłanych przez Marię do Ludwika XI z prośbą o rozejm i z obietnicą zaślubienia delfina Karola, schwytali Niderlandczycy i niewzruszeni prośbami oraz łzami Marii, stracili ich na rynku w Gandawie. 10 lutego 1477 r. stany wymusiły na Marii tzw. „Wielki Przywilej”. Przyznawał on znaczną autonomię prowincjom i miastom Flandrii, Holandii, Hainaut i Brabancji. Oznaczał on upadek centralistycznej polityki Filipa Dobrego i Karola Śmiałego. Zniesiono większość urzędów centralnych, m.in. Parlament z Malines. Maria zobowiązała się również nie wypowiadać wojny, zawierać pokoju, czy podwyższać podatków bez zgody Stanów. Urzędy miały być obsadzane tylko miejscowymi obywatelami.