Całe wydarzenie miało mieć już miejsce po śmierci ojca, a smoka według Długosza zgładził sam Krak.
Reminiscencje literackie Postaci Kraka poświęcił Cyprian Kamil Norwid misterium Krakus. Książę nieznany. U Norwida książę krakowski Krak ma dwóch synów Krakusa i Rakuza i jest dalekim potomkiem Wandy. Do walki ze smokiem staje samotnie Krakus i to on zabija potwora. Rakuz doprowadza przewrotnie do jego śmierci. Gdy potem chce po kryjomu zakopać ciało brata, okazuje się, że wdzięczni mieszkańcy grodu usypali swemu wybawcy kopiec, w którym pochowali jego ciało. Dla odróżnienia go od ojca Kraka, Norwid konsekwentnie nazywa go Krakusem
Bibliografia
Jan Długosz, Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego, ks 1 - 2, Warszawa 1961, s. 191 - 192. A. Semkowicz, Krytyczny rozbiór Dziejów Polski Jana Długosza (do roku 1384), Kraków 1887.
Kategoria:Legendarni władcy Polski