mały|240x240px|Maria Chmurkowska, Władysław Grabowski i Feliks Chmurkowski w filmie Bolek i Lolek (1936) mały|320x320px|Grób Władysława Grabowskiego w alei zasłużonych na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Na nagrobku widnieje rok ur. 1884 Władysław Grabowski (ur. 1 czerwca 1883 w Warszawie, zm. 6 lipca 1961 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy.
Życiorys Urodził się 1 czerwca 1883 w Warszawie, w rodzinie Władysława i Joanny z Szałowiczów. Po ukończeniu szkoły średniej uczył się rysunku, m.in. pod kierunkiem Wojciecha Gersona, następnie studiował w Klasie Dramatycznej Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego.
Na deskach teatru zadebiutował w 1905. Występował na scenach teatrów: Łodzi, Warszawy, Krakowa i Petersburga. W kinie debiutował w 1911 rolą pomocnika rabina w filmie Meir Ezofowicz. Grał w wielu filmach okresu międzywojennego. Był przede wszystkim aktorem komediowym.
Podczas okupacji kilka razy wystąpił w teatrach jawnych w Warszawie, m.in. w Teatrze Komedia.
Po wojnie, w latach 1945–1949 występował w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. Od 1950 występował w Warszawie w Teatrze Polskim, a od 1951 do końca życia w Teatrze Narodowym.