W porównaniu z dotychczasowymi podaniami dynastycznymi (Wincenty Kadłubek, Kronika wielkopolska) Długosz dokonał pewnej znaczącej zmiany co do imion synów Kraka. Poza tym Długosz przeniósł całość przetworzonej przez siebie legendy o Smoku Wawelskim na czasy Kraka seniora, czasy Lecha II zawężając tylko do podania o bratobójstwie i wygnaniu. Wymogło to na nim zmianę okoliczności śmierci starszego z synów Kraka.
W literaturze Krak młodszy jest jednym z głównych bohaterów misterium Cypriana Kamila Norwida Krakus. Książę nieznany, poświęconego osobie starszego z braci. Norwid po raz kolejny zmienia mu imię. Krak młodszy w dramacie nosi imię Rakuz, być może nie bez związku z łacińskim brzmieniem jego imienia u Kadłubka (Gracchus).
Zobacz też Krak Wanda (legendarna księżniczka) Krak (syn Kraka) Waleska Libusza
Bibliografia
Jan Długosz, Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego, ks 1–2, Warszawa 1961, s. 191–192. A. Semkowicz, Krytyczny rozbiór Dziejów Polski Jana Długosza (do roku 1384), Kraków 1887.
Kategoria:Legendarni władcy Polski