Pochowana w katakumbach na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (rząd 130-7).
Nie była osobą urodziwą, a swoje powodzenie zawdzięczała przesadnemu stosowaniu pudrów i pomad sprowadzanych wprost z Paryża. Druk satyryczny przypisywał jej autorstwo opublikowanego w 1764 pisma Zbiór farb podług używania i wykładu Newtona.
Uwielbiana przez warszawskich libertynów, znienawidzona przez konserwatywną szlachtę, była postacią skupiającą w swych rękach niewidzialną sieć intryg, a jej pozycja metresy królewskiej pozwalała na podejmowanie tajnych negocjacji w imieniu Stanisława Augusta. Uważana za symbol rozwiązłości i zepsucia czasów stanisławowskich; jeszcze w 1782 satyra bibliograficzna przypisała jej autorstwo utworu O zapobieżeniu nierządów w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia Edmund Rabowicz: Henrietta Lullier w: Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, s. 130-132
Kategoria:Francuska szlachta Kategoria:Kochanki Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Pochowani w katakumbach cmentarza Powązkowskiego w Warszawie Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1802 Kategoria:Francuzi w I Rzeczypospolitej