Konstantin „Kosta” Mušicki (ur. 7 kwietnia 1897 w Slavonskim Brodzie, zm. 17 lipca 1946 w Belgradzie) – serbski generał, monarchista, komendant kolaboracyjnego Serbskiego Korpusu Ochotniczego (SDK) podczas II wojny światowej.
Młodość i okres przedwojenny Był potomkiem starego arystokratycznego serbskiego rodu. Syn Miloša i Jeleny z d. Mihajlović. Uczęszczał do szkoły średniej w Belgradzie. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii austro-węgierskiej. Brał udział w ofensywie przeciw Serbii, podczas której nad rzeką Kolubara dostał się do niewoli. Następnie rozpoczął służbę w serbskiej armii, uzyskując pod koniec wojny stopień podporucznika. W 1931 awansował do stopnia kapitana. Był adiutantem króla Aleksandra I, a następnie Piotra II. W 1937 otrzymał stopień pułkownika.
Okupacja niemiecka Po najeździe wojsk niemieckich na Jugosławię 6 kwietnia 1941, znajdował się w szeregach 2 Armii walczącej w rejonie Zagrzebia. Został wówczas schwytany przez chorwackich ustaszy i skazany na śmierć, ale ostatecznie wypuszczono go na wolność. 13 kwietnia przybył do Belgradu, gdzie nawiązał kontakt z przywódcą nacjonalistycznej organizacji ZBOR Dimitrije Ljoticiem. Po utworzeniu marionetkowego rządu serbskiego kierowanego przez gen.