thumb|240px|Grób Adama Kuryłowicza na warszawskim cmentarzu Powązkowskim Adam Kuryłowicz (ur. 21 grudnia 1890 w Ulanowie, zm. 28 sierpnia 1966 w Warszawie) – polski kolejarz, maszynista, działacz związkowy i polityk. Minister pracy i opieki społecznej w latach 1946–1947, poseł na Sejm I, II i III kadencji w II RP, do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy.
Życiorys Syn Bronisława i Anny. W 1909 ukończył średnią szkołę przemysłową we Lwowie i dwuletnią Wyższą Szkołę Zawodową w Wiedniu. W 1909 wstąpił do Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego, z ramienia PPSD wchodził w skład Komitetu Bezpieczeństwa i Obrony Dobra Publicznego w czasie walk o Lwów w 1918. Został członkiem powołanego 23 listopada 1918 Tymczasowego Komitetu Rządzącego we Lwowie.
Od 1919 członek Polskiej Partii Socjalistycznej. Członek Rady Naczelnej PPS (1921–1939) oraz Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS (1928–1935). Od 1922 do 1937 był prezesem Związku Zawodowego Kolejarzy. W 1926 poparcie związku za sprawą Kuryłowicza dla Józefa Piłsudskiego było jednym z czynników rozstrzygających o sukcesie przewrotu majowego. Od 1928 do 1937 był wiceprzewodniczącym Komisji Centralnej Związków Zawodowych.