W 1942 r. zdobył pierwszą nagrodę w konspiracyjnym konkursie poetyckim im. J. Czechowicza za wiersz Wspomnienie z Grecji. W 1943 r., za wiersz Warszawa, otrzymał drugą nagrodę w konkursie zorganizowanym przez „Kulturę Jutra”. W 1943 r. był jednym z redaktorów konspiracyjnie wydanej antologii Anegdota i dowcip wojenny. 19 maja 1943 r. został aresztowany przez gestapo i uwięziony na Pawiaku. 31 maja 1943 r. razem z innymi więźniami został rozstrzelany w ruinach getta warszawskiego.
W twórczości posługiwał się drwiną, żartem, satyrą, atakując m.in. endecję, narodowych radykałów, sanację, mieszczaństwo, feudalizm, Hitlera, czy MussoliniegoJ. Chwastyk-Kowalczyk, Tadeusz Hollender – enfant terrible de Léopol, „Respectus Philologicus“, 12(17), 2007, s. 73.Zob. wiersz z 1937 Narrodowcy, H. Markiewicz, Przeciw nienawiści i pogardzie, „Teksty Drugie“, 6, 2004, s. 103..
Wybrane dzieła Czas, który minął i inne wiersze, Lwów, 1936 Ludzie i pomniki, Warszawa, 1938 Polska bez Żydów, Lwów, 1938 Żydzi emigrują z Europy. [Reportaże], 1939 O kotku Albinie. (Bajka dla dzieci). Prapremiera konspiracyjna: Reżyseria: T. Hollender. Warszawa, Zespół Domowy na ul. Ikara ok.