W czasie I wojny światowej władze niemieckie zdecydowały o budowie na terenie Biedaszkowa lotniska wojskowegoKaliński Arkadiusz. Bydgoskie lotnisko w latach 1916-1939 cz. 1. [w.] Kronika Bydgoska XIX.. Na wykupionym przez magistrat terenie o powierzchni 112 ha w latach 1916–1917 urządzono pole wzlotów i zbudowano ok. 10 stalowych, oszklonych hangarów. Do lotniska doprowadzono również bocznicę kolejową połączoną z linią Bydgoszcz-Inowrocław, wzniesiono hamownię, koszary, warsztaty, magazyny, mieszkania dla oficerów, biura sztabu i inne pomieszczenia. Pole wzlotów było trawiaste i miało powierzchnię ok. 88 ha. Stacjonowało tu stale ok. 14-16 samolotów wraz z oficerami i obsługą naziemną (100 osób).
Po przejściu Bydgoszczy do odrodzonego państwa polskiego w 1920 r. gmina Biedaszkowo o powierzchni 229,47 ha została włączona do Bydgoszczy. Poza granicami miasta pozostało jednak leśnictwo Biedaszkówko. Polskie władze nadal rozwijały lotnisko, które oprócz funkcji wojskowej użytkowano dla celów cywilnych (w latach 1929-1933 połączenia lotnicze z Warszawą, Katowicami, Krakowem, Lwowem, Poznaniem, Gdańskiem oraz miastami w Rumunii)Kaliński Arkadiusz. Bydgoskie lotnisko w latach 1916-1939 cz. 2. [w.] Kronika Bydgoska XX.. Od 1921 r. ulokowano tu ośrodki szkolące kadry lotnicze – pilotów i mechaników.