Podobnie terytorium Baczki, wcielone do Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, jak i fragmenty Siedmiogrodu oraz Banatu, które znalazły się w Rumunii, to tereny, na których Węgrzy stanowili i nadal często stanowią większość. W całym przyłączonym Siedmiogrodzie Rumuni jednak stanowili 54% ludności, a oprócz Węgrów zamieszkiwały tam też mniejszości niemiecka i żydowska. Należy zaznaczyć, że na decyzje dotyczące Rumunii wpływ miał jej udział militarny w obaleniu Węgierskiej Republiki Rad. W dniu 16 kwietnia 1919 roku Zgromadzenie Narodowe (czyli porozumienie partii czeskich i słowackich, akceptujące swą przewagę nad mniejszościami) uchwaliło ustawę wywłaszczającą właścicieli ziemskich (na Słowacji i Rusi Zakarpackiej prywatna własność ziemska obejmowała 48,5% ogólnej powierzchni gruntów) uznanych za obcych, w tym głównie Niemców i Austriaków, a na Słowacji - Węgrów.
Jedynie w części Burgenlandu wokół miasta Sopron zorganizowano plebiscyt, w wyniku którego obszar plebiscytowy pozostał przy Węgrzech. Plebiscyt był jednak wynikiem zbrojnego oporu miejscowej ludności, która nie chciała dopuścić do oddania regionu w ręce austriackie i ogłosiła powstanie tzw.